Twój SaaS właśnie dobił do sufitu

To system budowany dla jednej konkretnej firmy, a nie skonfigurowany produkt, który kupują tysiące innych. Obejmuje model danych, reguły biznesowe, interfejsy i infrastrukturę. Wybiera się je zwykle wtedy, gdy sposób działania firmy sam w sobie jest przewagą konkurencyjną albo gdy żaden gotowy produkt nie spełnia wymagania, z którego nie można zrezygnować.

Określenie zakresu, realizację i przekazanie. Z etapu określenia zakresu wychodzi specyfikacja z wyceną każdej części. Realizacja przebiega w pięciu etapach, a na granicy każdego z nich zapada decyzja „jedziemy dalej / stop” – to akurat bierzemy z PRINCE2 – więc możesz zakończyć projekt po dowolnym z nich. Przekazanie oznacza repozytorium, infrastrukturę i dokumentację przepisane na Ciebie oraz Twoich inżynierów, którzy poradzą sobie z systemem bez nas. Czego nie obejmuje? Licencji, za którą płacisz w nieskończoność.

Nasza stawka to 85 €/h za seniora, minimum dwie osoby w projekcie, rozliczenie miesięczne w ramach uzgodnionego zakresu. Całkowity koszt zależy od trzech rzeczy: ile ról użytkowników ma system, z iloma innymi systemami się łączy i ile wyjątków kryją Twoje reguły biznesowe. Proste narzędzie wewnętrzne kosztuje rząd wielkości mniej niż platforma dla klientów z rozliczeniami i uprawnieniami. Konkretną kwotę podajemy po krótkim, płatnym etapie określenia zakresu – nigdy wcześniej. Pierwsza działająca wersja to zwykle kilka miesięcy pracy małego zespołu.

Bo każdy, kto to robi, wycenia inny projekt niż ten, który dostaniesz. Płatny etap określenia zakresu trwa tydzień lub dwa: rozkładamy wymagania na czynniki pierwsze, wyłapujemy przypadki brzegowe i oddajemy specyfikację z wyceną każdej części – a ten dokument zostaje u Ciebie niezależnie od tego, czy będziemy budować. Tylko tyle musisz zainwestować, żeby poznać prawdziwą kwotę.

Kupić. Chyba że klienci wybierają Cię właśnie ze względu na Twój proces, dane muszą zostać w określonej jurysdykcji albo już utrzymujesz obejścia, żeby kupione narzędzie w ogóle pasowało. Jest jeszcze jeden test, zwykle pomijany: jeśli po starcie nikt w firmie nie będzie właścicielem oprogramowania, kup gotowe – niezależnie od pozostałych odpowiedzi. Bez właściciela w firmie system na zamówienie po mniej więcej półtora roku zamienia się w legacy.

Określenie zakresu to tydzień lub dwa. Potem co dwa tygodnie widzisz działające oprogramowanie, więc prawdziwe pytanie nie brzmi „kiedy koniec?”, tylko „kiedy da się z tego korzystać?”. Zwykle szybciej, niż się spodziewasz, bo najpierw budujemy ścieżkę, którą przechodzi prawdziwy użytkownik, a dopiero potem wszystko wokół niej.

Do Ciebie. Kod, infrastruktura, pipeline’y wdrożeniowe, dokumentacja i konta przechodzą na Ciebie przy przekazaniu – bez żadnej klauzuli, która uzależnia dostęp do nich od umowy na wsparcie. Wymagaj tego na piśmie od każdego dostawcy, którego rozważasz – w branży to wcale nie standard.

To model współpracy, w którym jeden zespół odpowiada za efekt, a nie za kolejkę ticketów: zakres, architekturę, budowę, start i przekazanie – z tymi samymi seniorami od początku do końca. Różni się od outsourcingu programistów (staff augmentation), gdzie wynajmujesz ludzi, a odpowiedzialność zostaje po Twojej stronie, i od projektu fixed price, gdzie dostawcy bardziej opłaca się skończyć niż mieć rację.

Tak – zdarza się to tak często, że zrobiliśmy z tego osobną usługę z własnym procesem. Zaczynamy od audytu, a nie od sprintu, bo kto przejmuje kod bez czytania, ten zamiast jednej akcji ratunkowej ma dwie. Zobacz, jak ratujemy projekty.